Bildiyiniz və bilmədiyiniz kimi mənim bu blogum may ayında qeydiyyatdan keçib. Lakin aktiv fəaliyyətdə deyildi. Çünki o vaxt WordPress bloguma başım yaman qarışmışdı. Bir az çətin gəlirdi mənə. İlk dəfə idi ki qarşımda admin-panel var idi, özü də ingilis dilində, universitet TGT-də blogging təlimləri başlamamışdan. Sözüm onda yox, demək istədiyim odur ki, başladığım ilk işi yarımçıq qoymaq istəmirdim.
Davamı...
O gün oturmuşdum evdə. Nəsə birdən xətrim dondurma istədi. Belə yağlı bir plombir. Amma sonra yadıma bir şey düşdü. Hə, deyəsən, mənim boğazım hələ sağalmıyıb axı. Amma istəmişdim... İstədim... İstəmək... Bu “istəmək” ki var, yaman şeydi. Hamı nəsə istəyir, hamı həm istəyir, həm də istəməyi istəyir. İndi görün millətimiz nələri istəyir.
Davamı...
Bu yaxınlarda yeni məqalələr olacaq İnşallah. Mövzular hazırdı, qalıb yazmağı. Çalışacam maraqlı olsun. Unutmayın, Siz özünüz də maraqsız bir postu öz şərhlərinizlə maraqlı edə bilərsiz.
Hörmətlə Turalfot
Dərdimiz var, dərdimiz böyükdü. Baba Pünhan demişkən:”Bakının dərdi var, Bakı xəstədi”. Dünən belə bir xəbərə rast gəldim: Son zamanlar ölkəmizdə ilan vurmanın sayı artıb. 37-dən 43-ə qədər səhv eləmirəmsə. Görəsən, vursa bizi ilan...... ayılarıq? Axı biz yatan millətik, demişdim.
Bugün 25 iyul 2008-ci ildi. İsti yay ayının daha bir həftəsinin son iş günü. Hə, son iş günü. Yavaş-yavaş bizdə də cümə günü son iş günü kimi tətbiq edilməyə başlayır. Bir ziddiyyət çatdırım indi sizə:
Davamı...
Bakı inkişaf etdikcə,gün keçdikcə köhnə tipli nə varsa hamısı müasirləşir. Tolkuçka dediyimiz yerlər üstübağlı yarmarkalara çevrilir, köhnə metlaxlarının dibindən yaşıl otlar Kinder Sürpriz kimi dınq eliyib cıxan parklar mərmərə döşənir və fəvvarələrlə bəzədilir(KÜLƏKLİ BAKIYA SAKİT AXMALI OLAN FƏVVARƏLƏR-necə də ziddir?!), xaşxana yazılan yerlərə daha ət yeməkləri yazılır, qara tumdan bezən qara camaat artıq pul verib ağ tum alır.
Belə yerərdən biri də ÇAYXANA dediyimiz yerlərdi.
Davamı...
